કહાણી

કર્મ ...
કુટુંબ ... કૂંપળ ... કિશોર ... કિશોરી ... કાજળ
... કુમારી ... કેવડો ... કુમાર ... કોલેજ ...
કાગળ ... કેશ ... કળી ... કંચુકી ... કન્યા ...
કુસુમ ... કંગન ... કુમકુમ ... કંદર્પ ... કલગી ...
કલશોર ... કંપની ... કમાણી ... કુટુંબ ... કલરવ...
ક્લેશ ... કુટુંબ ... કૂંપળ ... કુંવર ... કુંવરી ...
કોલેજ ... કરજ ... કર્તવ્ય ... કલ્યાણ ... કિતાબ
... કિર્તન ... કથા ... કફન ... કબર ...
કર્મ ...

-- ચંદ્રેશ ઠાકોર
નોર્થવિલ, મીશીગન

હાાઈકુ-૩

માના િદલને
શરણૈયો પુછે, િક
રાગ રેલાવું?
-----

મેંદી પુછે છે
નવોઢાને, રંગ આ
સાચવશે તું?
-----

તાસકકંકુ
થઈ જાય સોહાગ
ભરાઈ સેંથે.
-----

ઢોલ ઢબૂકે
પાદરે, પડે પડઘા
ષોડશીદિલે.
-----

મ્હેંદી હાથે
સપ્તપદી માંડવે
ઢીંગલી ક્યાં?
-----




-- ચંદ્રેશ ઠાકોર
નોર્થવિલ, મીશીગન

દરિયાપાઠ

અંતરની છોળો ઊછળે એવી કે થાય મને દરિયાની જેમ હું હિલોળું
તોડવા ખડકને રોજરોજ પટકું પછી હળવેથી શ્વાસ લેતા શીખું
ચાલ, દરિયાને ખોળે કંઈ શીખું ...

દરિયાનો બાગ સાવ ખારો ખારો પણ એની ભીતરે પાકે છે મોતી
આવરણની ભાતના રૂપને છોડી જરા અંતરની કેડી લઉં ગોતી
ને મારો છિપલાંનો ફાલ હું ઉતારું
ચાલ, દરિયાને ખોળે કંઈ શીખું ...

ખળભળ દિનરાત હોય તોયે ના અટકે એનાં ઘૂઘવતી લ્હેરોનાં ગીત
મારી હલચલની નહીં રે વિસાત તોયે રુંધું મારી તર્જ્યુંના મિત
બસ, મારા સુતેલા સાજને જગાડું
ચાલ, દરિયાને ખોળે કંઈ શીખું ...

અંતરે છુપાવેલી સ્રૃષ્ટિ એની જોઈ થાય દિલના દરવાજા હું ખોલું
અસીમ એ ઉદારતા ને અગાધતા જોઈને દરિયાવદિલી હું જરા સમજું
ચાલ, દરિયાને ખોળે કંઈ શીખું
ચાલ, દરિયાને ખોળે કંઈ શીખું ...


-- ચંદ્રેશ ઠાકોર
નોર્થવિલ, મીશીગન

સુગંધ

મારે સુગંધનો અવતાર લેવો છે ...

પણ, નીલા નિરભ્ર આકાશ નીચે
માદક પવનની ખુશનુમા લહરના ખોળામાં બેસી
ગાજવાનો અને રાચવાનો જેને લ્હાવો મળે
એવી સુગંધ નહીં.

મારે તો થવું છે
કડકડતી ઠંડીમાં
નિવસ્ત્રે કે અલ્પવસ્ત્રે થરથરતા કો જીવને
હૂંફથી વીંટી લે
એવી સુગંધ.

-- ચંદ્રેશ ઠાકોર
નોર્થવિલ, મીશીગન

હાઈકુ-૨

ઘાટ ઘડાયો
મારો, તારા હેતની
રૂ-હથોડીએ.

-----

કંકુના છાંટા
સુકાયા કંકોત્રીએ
રંગ એવો જ!

-----

હૂંફનો ધોધ
અકબંધ છાપરે
કેવો ભીંજાયો!

-----

ના મારી-તારી,
જોડાઈ ગઈ રેખાઓ
હસ્તમેળાપે ...


-- ચંદ્રેશ ઠાકોર
નોર્થવિલ, મીશીગન

અહોભાગ્ય

રોજ તપતી
અને સુકાતી રેતીનો એક નાનકડો કણ.
જુએ છે રોજ
દરિયાની વિશાળ ભીનાશ.

દારિદ્રય નથી દુબાડી દેતું એને ક્ષોભમાં
દારિદ્રય નથી દુબાડી દેતું એને લોભમાં.

એની ગણત્રી છેઃ
એકાદું શીકર પણ મને ભીંજવી જાય
તો
બસ છે ...

-- ચંદ્રેશ ઠાકોર
નોર્થવિલ, મીશીગન

લઘુ કાવ્યો (૩)

પરોઢનો સુનકાર કેટલો શાંત છે!
નથી લેશમાત્ર પણ મારી તૈયારી
શ્વાસના ઘોંઘાટને વહેતો કરી
એ શાંતિનો ભંગ કરવાની.

િદવસ આખ્ખો રાહ જોતો ઘૂરકી રહ્યો છેઃ
શ્વાસ, જરા ખમ્મા કરો
આ ચોઘડિયાની શાંતિને તમે પણ માણો ...


-----


મગરનાં આંસુ
સાવ ખોટાં
પોકળ શબ્દો જેવાં બોદાં.
પારખવાં સાવ સ્હેલાં.

સાચ્ચા આંસુને પામવા
હોય તો
જરા
આંખનું પગથિયું ઊતરવાની તકલીફ લો.


-----


છપ્પા-થપ્પાની રમતમાં
બંધ હોય છે દાવ દેનારની આંખો.
પણ
ઝાડની ડાળીઓમાં સંતાકૂકડી રમતા તો
સાવ ખુલ્લી હોય છે
ઓલા ચકલા અને ચકલીની આંખો.

એ રમતનું નામ શું હશે?


-----

-- ચંદ્રેશ ઠાકોર
નોર્થવિલ, મીશીગન

મારે તો ઃ

આગિયો બનવું છે
મારા અંધકારનો ઉપાય મારા જ હાથમાં ...

ઝરણું બનવું છે
અવરોધનમાંથી માર્ગ કાઢવો સાવ સહેલો ...

ખિસકોલી બનવું છે
સહજ થઈ પડે પડ્યા પછી ઉપર ચઢવાનું ...

મંદિરનો ઘંટ બનવું છે
વિસરાય નહીં ક્યારેય, નીસરેલો નાદ પાછો નથી ફરતો ...

આયનો બનવું છે
મતિ ના સૂઝે ખોટે રસ્તે દોરવાની, કોઈને પણ ...

તબલચીનો હાથ બનવું છે
જીવ સીંચી શકાય ચામડાના એક નિર્જીવ ટૂકડામાં ...


-- ચંદ્રેશ ઠાકોર
નોર્થવિલ, મીશીગન.

રંગરોગાન

લીલાછમ્મ પાંદડાંને દૂરદૂરથી સંભળાય છે
યમરાજનાં પાનખરપગલાં ...

પણ,
ગુપચુપ કફન ઓઢી લેવાને બદલે
મસ્તીએ ચઢે છે એ સમગ્ર જમાત
રહ્યાસહ્યા દિવસોમાં હોળી-ધુળેટીનો લ્હાવો લૂંટવા,
અને ઝગમગાવી મૂકે છે એમનું સમુહ અસ્તિત્વ.
બૂઝાતા દિવા જાણે પ્રજ્વળી ઊઠ્યા.

સમજવો હોય જો એ પાનખરી રંગોનો જાદુ
તો
એક અખતરો કરી જુઓ:
ટોળે વળો મેપલના બે-ચાર ઝાડનાં ઝૂંડ નીચે
સફેદ પોશાક પહેરીને, નખશિખ.

તરબોળ થઈ જશે એ ધોળુંધબ્બ મૌન
વિધવિધ રંગરોગાનનાં સૂરસંગીતમાં ...


-- ચંદ્રેશ ઠાકોર
નોર્થવિલ, મીશીગન.

હાઈકુ (૧)

કાગળહોડી
સઢ ઉકેલી, કેવી
જલદી ભાગી!

---

મનઆંખો તો
ખડકી નહીં પણ
આયખું માપે.

---

ઉમ્મર રાચે
હવે પગ ઝબોળી
શૈશવકાંઠે.

---

પંખી ભેગાં, આ
માળામાં કલરવ
જાણે આસવ.


---


-- ચંદ્રેશ ઠાકોર
નોર્થવિલ, મીશીગન